Hortus Botanicus Amsterdam en de Kroon Juwelen Route

De voor- en achterzijde van de Kroonjuwelenfolder verbergen een inhoud, die bezoeker/-ster(s) urenlang laat genieten van de rijkdom van Hortus Botanicus Amsterdam. Reden om de inhoud niet te vertellen, maar wel om nog meer te laten zien.

De Victoria Regina, de eyecatcher, is weer present. Elk jaar opnieuw weer een verbazende presentatie.

De Lotus  houdt de Victoria Regina gezelschap. Op de inzet is het beginstadium van de bloem te zien.

Dit infopaneel geeft een snelle duidelijke uitleg over de moleculaire systematiek (kort gezegd de nieuwe indeling van het Plantenrijk).

Letterlijk tussen de tralies door gefotografeerd: de Wollemia Pine (in 1994 ontdekt). Rechtsonder het Red List bordje ingevoegd.

Van af het bruggetje (geen toegang tot de Hortus) over de gracht is de Palmenkas van uit een ander gezichtspunt te zien.

Van af de andere zijde van het bruggetje zijn de bijenkasten te zien. Even opletten!

Nog een "view from the bridge": de Drie Klimaten Kas, ook een pronkstuk van de Hortus Botanicus. De omgeving zelf is eveneens stijlvol.

Eén van de prachtige bloemen (Zuid-Afrika) uit de drie klimaten kas: de Blousyselbos, ook wel Mannentrouw genoemd.

Nog even een stukje "oerwoud" uit de Drie Klimaten Kas. Deze kas is werkelijk bijzonder, ook door de constructie van een loopbrug.

De Vlinderkas wordt gerenoveerd, maar de tijdelijke Vlinderkas is een heel goede vervanging.

Tot slot aandacht voor één van de bedreigde boomsoorten: de Drakenbloedboom. Deze boom staat in de Palmenkas.

Ja, dan is er nog meer te volgen in de Hortus Botanicus: de Bomen Route.

Stadspark Osdorp in volle glorie

Voor de bezoeker (en liefhebber) van de parken in Amsterdam is dit een bijzonder handig boek. Maar zo nu en dan komt er toch nog een park bij. Bijvoorbeeld het Stadspark Osdorp; nog niet vermeld in dit boek.

De toegangshekken, hier bij de P. Calandlaan, geven een robuuste indruk. In de jaren 90 van de vorige eeuw is het park met 1,4 hectare uitgebreid en heringericht. Door de Stadsvernieuwing is een deel van de Wolbrandtskerkweg gesloopt, waardoor het park een ander aanzien kreeg.

Een "rustiek" bruggetje en de "juiste" bomen versterken de parksfeer. In feite is het park een verbindingsroute tussen de P. Calandlaan en Tussen Meer.

Het doorgaande fietspad en het doorgaande wandelpad zorgen voor mooie zichtlijnen. Een aanwinst voor het park.

De kruisende route van het Hoekenespad heeft bij de brug aan de parkzijde twee fraaie pilaren/zuilen.

Bij de brug van de Van Suchtelen van de Haarestraat staan deze pilaren/zuilen aan de parkzijde.
De kunstwerken zijn door Adriaan Rees gemaakt, zie ook: Kunstwacht-Amsterdam Stadsdeel Osdorp.

Een redelijk royaal podium met luifel (geluidsreflecties!) maakt het park geschikt voor diverse evenementen, zoals optredens met muziek, dans, maar ook wordt het park als kermislokatie gebruikt.

De "oude" oevers zijn gedeeltelijk natuurvriendelijk gemaakt. De wallekant van de brug van Tussen Meer is hier aangepast.

Tot slot een leuk detail van dit park: de oplettende bezoeker/passant ziet hier een treffend vormencontrast tussen de bomen en strakke flatgebouwen.

Heemtuin Sloterpark: nog geen voorjaar

Ondanks de relatief hoge temperaturen voor de tijd van het jaar (begint de opwarming nu echt?) heeft de Heemtuin Sloterpark eigenlijk nog geen voorjaarsboodschappers. Het riet begint een beetje te "neuzen", de narcissen houden zich nog schuil en wat treurige bessen zijn nog over van het vorig seizoen.

 

Het is wel de tijd om het onderhoud uit te voeren en dat is gebeurd: sommige paden hebben weer de houtsnippers, de takkenwallen (rillen) zijn weer in orde gemaakt en de wilgen zijn geknot.

 

Ook deze in- en uitgang is startklaar. Een mooie constructie overigens!

Een restant van de Sinterklaasstorm van 2013 wordt langzaam door de omgeving opgenomen.

Voor mosliefhebbers heeft de heemtuin het hele jaar wel iets te bieden.

De sneeuwklokjes (stinzenplanten) staan er in redelijke aantallen; eigenlijk toch wel een voorjaarsindicatie. De bloei van veel voorjaarsplanten is (naar voren) opgeschoven. De gemiddelde bloeidatum van sneeuwklokjes lag in de periode 1940-1968 op 22 februari (info: Compendium voor de Leefomgeving). Langzaam, maar zeker!

Dit konijn wacht het maar af. Hier en daar oogt al wat lekker groen.

Puridrain bij Sloterplas

Achter dit niet al te grote infobord schuilt de Europese Kaderrichtlijn Water. Het is een richtlijn om het grond- en oppervlaktewater zo goed mogelijk te beheren. Het jaar 2015 is de streefdatum om alles op orde te hebben.

Waternet is samen met het Hoogheemraadschap Amstel, Gooi en Vecht (AGV) een puridrain-installatie aan het testen bij een oever van de Sloterplas (bij de Ooievaarspaal), Amsterdam-Nieuw West. Het water uit het Sloterpark is rijk aan fosfaat en dit moet uit water, dat naar de plas stroomt, worden verwijderd. Uiteraard is ook Stadsdeel Nieuw West bij dit project betrokken (bij Station Lelylaan wordt een zgn. pliko-installatie getest voor het inlaatwater van de plas).

Op bovenstaande foto's een deel van het buizennetwerk, dat een onderdeel is van de installatie.
 

De pliko (voor inlaatwater) staat in de Comeniusstraat bij Station Lelylaan. De waarschuwing (ijzerchloride) is duidelijk genoeg.

Dit is één van vele publicaties over het waterbeheer van de Sloterplas. In deze publicatie staat een stukje geschiedenis van de Sloterplas. Hoogheemraadschap Amstel, Gooi en Vecht heeft een (bredere) interessante publicatie gepresenteerd : Ontwerp Watergebiedsplan Amsterdam Nieuw-West (meerdere polders en maatregelen worden besproken). Stadsdeel Nieuw-West heeft het zeer uitgebreide Waterplan Nieuw-West gepubliceerd. Overigens zijn de puridrain en de pliko slechts een paar "details" van de totale aanpak van het waterbeheer van de Sloterplas!

Overigens is er een probleem in de omgeving van de puridrain: wateroverlast!

Duinafslag en winderosie in Zandvoort

De Sint-Nicolaasstorm van 5 december 2013 heeft de duinen bij Zandvoort, de Noordzeekust (en verder!) flinke klappen gegeven. Ook lag het strand bezaaid met talloze zeesterren, mosselen, krabben, visjes en nog veel meer.

Op 24 december 2013 stormde het over het strand van zuid naar noord. Een zeer hevige zandwaas was het resultaat. Een gelige vlies schoot over het strand en sleep het reliëf langzaam maar zeker weg. Eigenlijk een milde vorm van winderosie. Een wandeling maken kostte veel moeite en wie tegen de wind inliep, werd gezandstraald.

Als de storm luwde, kwam de kleur van de bodem weer tevoorschijn. Zandwallen, die aangelegd waren na 5 december werden gedeeltelijk afgeslepen.

Een oplettende wandelaar kon zien, hoe in deze situatie "mini"duintjes werden gevormd.

"Wat de zee ons geeft" is een bekend gezegde, nl. vis. Hier geeft de zee terug, wat de mens aan de zee heeft gegeven!

Het is altijd fascinerend om een vergelijking te maken met de weersituatie voor en na een storm/slechtweer periode.

De waarneming geldt uiteraard ook voor de achterliggende duinen. Het is echt genieten van de dynamiek van de natuur en het is ook weer eens duidelijk, dat de natuur sterker is dan de mens.